هزار تا وصله ی ناجور

... غم نون ...

vasleye-najoor — Sun, 09 Nov 2008 13:15:18 GMT

~~فقر~~

~~امین باباسالاری~~

قصه ای از قدیما هست که میگه

یکی بود یکی نبود

زیر گنبد کبود

دختری از غم نون

روزا کبریت می فروخت

اما ، حالا زندگی به ما میگه

یکی بود یکی نبود

نه

همه هستن اما

دختری از غم نون

آرزوهای قشنگ کودکیش رو

میفروشه

... تبر ...

vasleye-najoor — Sun, 09 Nov 2008 13:03:18 GMT

به تاوان نمو ریشه هایش

درخت بید باغی را بریدند

عجب آنکه از آنانی تبر خورد

که زیر سایه اش می آرمیدند

... ایراد کار ...

vasleye-najoor — Sun, 09 Nov 2008 12:36:18 GMT

در زندگی

نه هدفی دارم ،

نه مسیری ،

نه منظوری دارم و نه حتی معنایی.

اما شادم و این نشان می دهد که یک جای کار ایراد دارد.!!!

... مردونگی دیدیم ، ولی نامرد بودیم !!! ...

vasleye-najoor — Sun, 09 Nov 2008 11:48:18 GMT

بچه ها دلم بدجور گرفته ، میخوام بازم از یه وصله ی ناجور دیگه براتون بگم

یه حس غریبه ، نه از اون حسهایی که مرغای مهاجر دارن ، نه از اون حسهایی که باعث بشه واسه معشوقه کوه کند، نه ، نه ... اصلا بی خیال.

دیروز داشتم دنبال یه آدرس میگشتم ، تقریبا اسم ۹۰٪ کوچه ها اسم شهید بود .کاملا گیج و بی حوصله بودم. یه لحظه با خودم فکر کردم و گفتم : شیرین ، اینا کین ؟ اینا کین که تو هر کوچه ای اسم یکیشون هست. اومدم خونه ، به مامانم گفتم : مامان تو شهیدا رو میشناسی ؟

مامانم یه لحظه جا خورد !!! تا حالا چنین کلمه ای رو از دهن من نشنیده بود .

با تعجب گفت : هیچکس شهیدا رو نمیشناسه !!!.

گفتم مامان تو رو خدا بام حرف بزن . من می خوام بدونم اصلا اونا واقعیت دارن ؟!! یا مثل بقیه افسانه هامون یه افسانه ان ؟!!! باور نمیکنید من برا اولین بار اشک مادرم رو دیدم ، یه لحظه ترسیدم ، من تو دنیا از ۲ تا چیز بیشتر نمیترسم که یکیشون اشک مادره . بش گفتم : مامان غلط کردم ، منو ببخش ، نمیدونستم که ناراحت میشی ، حرف بدی زدم ؟

مامانم گفت :نه حرف بدی نزدی ، آره منم اونا رو دیدم . نه ، اونا افسانه نبودن ، راستکیه راستکی بودن ، جوونای همین سرزمین بودن ، عاشق بودن ، عاشقه عاشق . منم اونا رو دیدم ، اما شیرین ، تو از اشک من میترسی و من از اشک مادرای اون جوونا !!!

شیرین ، دختر خوب و شیطونم . اونا هیچ انتظاری از ما نداشتن اونا قصه ی تکرار و عادت و فراموشی رو خوب میدونستن .!!!

اونا میدونستن که سهمشون از این مملکت فقط اسم یه کوچه اس !!!

اونا عاشق بودن. اونا مرد بودن.

نه ، شاید اونا یه وصله ی ناجور بودن

شیرین

..................................................................

ما ناسپاس از خون اون مردا گذشتیم رفتیم راهی اشتباه و بر نگشیم !!!

ما وارث خون و جنون و درد بودیم مردونگی دیدیم ، ولی نامرد بودیم !!!

امین باباسالاری

ایرج جنتی عطایی ... جوانه ...

vasleye-najoor — Sun, 09 Nov 2008 09:53:18 GMT

درخت پیر تن من

دوباره سبز می شود

هرچه تبر زدی مرا

زخم نشد جوانه شد !!!

رادیو وصله ی ناجور ، سه دو یک ، ضبط میشه :

vasleye-najoor — Fri, 07 Nov 2008 00:43:18 GMT

اینجا ایران است ، مطالب و عکسهای ما را از ایران میبینید و میشنوید.

با سلام خدمت شما دوستان . از اینکه وبلاگ من رو برای بازدید انتخاب کردین تشکر میکنم. اما به خاطراینکه شما حق انتخاب دارین ، قبل از اینکه هر گونه اقدامی بکنین ، باید به چند نکته ی خیلی مهم اشاره کنم :

۱. نویسنده ی این وبلاگ یه دختر دروغگو و شیطون و بی تربیته .

۲. این یه وبلاگ عاشقونه (با عکسها و شعرای خشکل) ،

سکسی ( با عکس و فیلــمهای زبونم لال ۱۸+) ،

موزیک (با آهنگها و کلیپهای توپ و باباکرمی) و ... نیست ،

این وبلاگ درد و دل یه دختره که هم خودش و هم نویسنده ها و شاعرای مورد علاقه اش از وصله های ناجور اجتماع به حساب میان.

۳. عکسهای استفاده شده در این وبلاگ همگی ساختگی هستن و توسط دوست عزیزم خانوم "خ خا خو" از کره ی مریخ برامون فرستاده میشن.

۴. شعرایی که تو این وبلاگ قرار دارن همگی توسط شاعرایی سروده شدن که از درد بیکاری شاعر شده بودن ، شاعرای بد و سابقه داری که چندین بار به زندون رفتن و زندگیشونو اونجا گذروندن !!! و اصلانمیدونن کوچه پس کوچه و فقر چیه !!!

۵. مطالب و متن های این وبلاگ هم توسط نویسندگان سرزمین "از ما بهترون ها" نوشته میشن.

۶. بنا به دستور پادشاه شهر کوتوله ها ، هر گونه برداشت از مطالب این وبلاگ به هر شکل ، آزاد میباشد.

حالا با خوندن این مطالب دو راه بیشتر ندارین :

۱. از همین راهی که اومدین بر گردین و اثر انگشتاتونو از روی کیبرد و موس کامپیوترتون پاک کنید

۲. به خوندن مطالب این وبلاگ ادامه بدین و شما هم یه وصله ی ناجور بشین.

حالا دیگه خود دانین ، از ما گفتن بود .

گر هم چو من افتاده ی این دام شوی ای بس که خراب باده و جام شوی

ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم با ما منشین اگرنه بدنام شوی

با ما منشین اگرنه بدنام شوی !!!

... بوی فقر از کوچه می آمد ...

vasleye-najoor — Thu, 06 Nov 2008 21:12:18 GMT

ظهر تابستان بود

کودکی بر چهار چوب درب می کوبید

رنگ او بیرنگ

جسم او رنجور

دویدم تا برایش آب و نان از خانه بردارم

اشک من جاری

دست من لرزان

که ناگه ظرف آب از دست من افتاد

غرغر ارباب من تا آسمانها رفت

به او گفتم :

جسارت کردم ای ارباب

که خواب ظهر تابستانی ات را

اینچنین آشفته کردم من

به سوی در دویدم

کودکی آنجا ندیدم !

بوی فقر از کوچه می آمد.

~~امین باباسالاری~~

... تا ابد ما و شما ، با هم اما دوریم ...

vasleye-najoor — Wed, 05 Nov 2008 14:42:18 GMT

"به چه می خندی تو ؟!"

~~امین باباسالاری~~

چند روزی است که من

نه زمینی دارم

نه هوایی

نه به دنیا جایی

شادی ام گمشده است

در درون نفس زخمی بی رحم زمان

من جوانم اما

روح من مرده ز پیری و کهولت

ای داد

من سرا پا سخنم

و تمامی وجودم عطش درد و دل است

سنگ میخواهم

یک سنگ صبور

که نگوید به کسی حرف مرا

که نسازد ز سخن های دلم قصه ی نو

که سخنهای مرا جمله فقط گوش کند

آی ، به چه می خندی تو ؟

این درد و دل است

هر چه گفتم همه از روی صداقت گفتم

وای بر این دل من ، محرم اسرارش بین

گریه و درد دلم

خنده و شادی اوست !!!

به چه میخندی تو ؟

تو چه میدانی من

دلواپس و بیتاب چه ام !!!

تو چه میدانی

از چه میگریم من

از چه مینالد دل

آیا سیلی از دست خزان خورده دلت؟

تو چه دانی ز هم آغوشی انسان با غم ؟

به چه میخندی تو ؟

تقصیر تو نیست

قصه ی ما و شما

قصه ی شادی و غم

قصه ی ظلمت و نور

قصه ی روز و شب است

تا ابد ما و شما

با هم اما دوریم

به چه می خندی تو ؟

... می‌خواستند مرا مرده ببینند ...

vasleye-najoor — Wed, 05 Nov 2008 14:13:18 GMT

<<: محمود درویش :>>

می‌خواستند مرا مرده ببینند، پس گفتند او مال ماست، از ماست.

بیست سال صدای قدم‌هاشان را بر دیوارهای شب می‌شنیدم.

دری را نمی‌گشودند، هنوز هم این‌جا هستند. از آن‌ها، سه تن را می‌بینم:

یک شاعر، یک قاتل و یک کتاب‌خوان.

شراب می‌نوشید؟ من پرسیدم.

آری، آن‌ها چنین گفتند.

کی می‌خواهید به من شلیک کنید؟ پرسش از من بود.

سخت نگیر، پاسخ از آن‌ها.

جام‌هاشان را به خط کردند و برای مردم آواز سر دادند.

پرسیدم: مرا کی به قتل خواهید آورد؟

چنین شده‌است، آن‌ها گفتند... چرا پیشاپیش روی به جانت آوردی؟

تا بتواند دور چهره‌ی خاك بگردد، من گفتم.

زمین شرورانه تاریک است، پس چرا شعرهای تو روشن است؟

چراكه دلم از سی دریا بارور است، من گفتم.

پرسیدند: شراب فرانسوی را برای چه دوست داری؟

چون باید زیباترین زنان را دوست بدارم، پاسخ من چنین بود.

مرگت را چگونه می‌خواستی؟ آن‌ها پرسیدند.

آبی، مثل ستاره‌هایی که بر پنجره‌ای می‌بارند، باز هم شراب می‌نوشید؟

آری، می‌نوشیم. آن‌ها گفتند.

حواستان به وقتتان باشد. از شما می‌خواهم مرا آهسته آهسته بکشید

تا بتوانم آخرین شعرم را برای یارم بنویسم.

خندیدند،

و از من تنها کلماتی را بردند که به یارم تقدیم شده بود.

... با شما نبودم آقا ، نادونم ، بچه گی کردم ...

vasleye-najoor — Wed, 05 Nov 2008 13:26:18 GMT

گلایه

امین باباسالاری

........................................

اولین نیست

آخرینه

حرف بیداد رو زمینه

حرف صدتا نقطه چینه

حرف قصه ی بشر تا نفسای آخرینه

وقتی که گرسنه می شم

وقتی اشکی رو می بینم

وقتی شرم یه پدر رو

پیش بچه هاش می بینم

از همه فراری می شم

گوشه ی دنجی می شینم

توی تنهایی

تو دنیام

می سازم با غم و دردم

توی افسانه و قصه

پی شبگردی می گردم !!!

روم به دیوار

با شما نبودم آقا

نادونم ، بچه گی کردم

تو دلم بود

عقده بود

کنایه نه

درد و دلم بود

بخشش از بزرگتراس

شما ایندفعه

بزرگی بکنید من رو ببخشید !!!